Milieubewustzijn

Met de gouden regel, ‘Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet,’ hebben mijn ouders  ons een moreel kompas van wereldformaat gegeven. Ik ken de verhalen van mijn ouders zonder ze echt te kennen. Want welke luiken moeten er eerst open gaan vóór je beseft dat je in een gedeelde wereld leeft, die de jouwe is, en die je werkelijk verbindt met verre hoeken van de aarde, uitgestrekte tijden en een planetair gedeeld lot.

Uit wat voor wereld , het oude Nederlands-Indië, kwamen jullie? Hoe hebben jullie die overgang van de vooroorlogse kolonie naar de moderne tijd ervaren? Wat hebben jullie geleerd van de ontberingen in de Japanse tijd,  en later de verwarrende tijd van de Bersiap (Indonesische onafhankelijkheidsstrijd). Met je onderzoekende geest, levenskunst en mildheid, hadden jullie een unieke uitkijkpost om het leven en de mensen om je heen waar te nemen.  Een uitkijkpost ook toen jullie later als repatrianten naar Nederland zijn gekomen. Bijzonder is dat, als je in een wereld die op instorten staat, de man/vrouw van je leven vindt, ‘Ja’ tegen elkaar zegt en samen op de boot naar Nederland stapt. Eén ding is zeker: jullie durfden risico’s te nemen. Als tiener heb ik me vaak aan jullie koppigheid en onafhankelijkheid gestoord. Nu realiseer ik mij, hoe jullie in het zorgvuldig omgaan met energie, grondstoffen, machines en materialen milieubewust waren lang vóór er milieurapporten van politieke commissies verschenen.  Wat kunnen wij nog meer van jullie leren dan dit: nu we in een globaliserende wereld leven, en in een rijke multiculturele samenleving, is het noodzaak en erezaak onze luiken naar wederkerigheid open te zetten.